FMA 79 :: A Bite of an Ant อะ...เอนวี่...

posted on 19 Jan 2008 10:04 by palmcj in Alchemic-world

ดองบลอคอีกแล้ว (คราวนี้นานหน่อย ตั้งเดือนนึง ความจริงไม่อยากดองแต่มีเหตุสุดวิสัยอย่างแรง -__-")

เพิ่งสอบเสร็จเมื่อวาน ข้อสอบยากโพด ๆ จะรอดมั๊ยเนี่ย ข้อสอบยากกว่าตอนเรียนตรีตรึม แถมยังต้องเขียนตอบเป็นภาษาอังกฤษอีก (จริง ๆ ก็สมควรแล้ว เพราะขี้เกียจขั้นสุด อ่านหนังสือน้อยไม่พอ ยังเล่นมากอีก โหลดหนังมาดูคืนก่อนสอบ เอากะมันสิ เหอเหอ)

เลิกบ่นดีกว่าเนอะ คิดแล้วเครียด หนีความจริงมาเข้าเรื่องการ์ตูนชั่วคราวก่อน

คำเตือน -- แฟน ๆ เอนวี่โปรดทำใจก่อนอ่าน อิอิ

A Bite of an Ant

กองทัพบริกส์สามารถเอาชนะผู้รุกรานอย่างดราชมาได้อย่างง่ายดายแม้จะขาดผู้นำทัพที่เข้มแข็งอย่างโอลิเวียร์ก็ตาม เจ้าหน้าที่จากเซ็นทรัลชื่นชมในประสิทธิภาพของกองทัพ ผิดกับผู้นำฝ่ายดราชมาที่ถึงกับหน้าถอดสีที่กองทัพของตนพ่ายแพ้อย่างหมดรูป แต่คิมลี่ย์กลับปรบมือให้ชัยชนะของกองทัพบริกส์อย่างสบายอารมณ์ แม่ทัพดราชมาจึงหันไปเอาเรื่องกับคิมลี่ย์ทันที

คิมลี่ย์บอกว่าการที่แม่ทัพและตนรอดตายจากสงครามแสดงว่าเป็น “คนที่ถูกเลือก”

“อันที่จริงคุณควรจะภูมิใจนะที่ได้เป็นหนึ่งในผู้ที่ถูกเลือก....”

ผู้นำดราชมารู้สึกเหมือนถูกตบหน้าอย่างแรงจึงตะคอกใส่คิมลี่ย์ด้วยความโกรธ คิมลี่ย์สังหารแม่ทัพที่หมดประโยชน์แล้วอย่างโหดเหี้ยม

เมื่อทหารดราชมาที่รอดชีวิตเห็นผู้นำถูกฆ่าก็หันปืนเข้าหาคิมลี่ย์ทันที คิมลี่ย์ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์แล้วคายหินนักปราชญ์ออกมาพร้อมกับเกิดระเบิดดังสนั่น แล้วคิมลี่ย์ก็หายตัวไป.....

ซันปาโน่ออกมารับเอนวี่ที่ปลอมตัวเป็นชาวอิชวาลเพื่อมาจัดการพวกมาร์โกที่ไปเก็บฟืนบนเขา มาร์โกเห็นคนแปลกหน้าก็ถามซันปาโน่ว่าพาใครมา ซันปาโน่ตอบว่า

“ผู้อพยพที่ผมเจอเมื่อเช้า....เขาบอกว่าอยากพบคุณหมอ...”

“พอแล้วซันปาโน่....เลิกเล่นละครถูกๆ ได้แล้ว...”

เอนวี่พูดทำนองเยาะเย้ยพวกมาร์โกพร้อมกับเผยให้เห็นร่างทีที่แท้จริงของตน ทันทีที่เอนวี่คืนร่างเดิม โฮมุนคูลัสก็ถูกวิชาแปรธาตุเล่นงานอย่างไม่ทันตั้งตัว ส่วนซันปาโน่วิ่งกลับไปรวมกลุ่มกับพวกมาร์โก เอนวี่จึงรู้ทันทีว่านี่เป็นแผนการของพวกมาร์โกที่ใช้ซันปาโน่เป็นเหยื่อล่อให้ตนออกมา มาร์โกบอกเอนวี่ว่า

“เราวางแผนกันมาตั้งแต่ต้น...ทั้งหมดก็เพื่อล่อนายออกมาที่นี่....ความชั่วร้ายของนายทำให้ฉันพอจะเดาได้ว่าเมื่อพวกนายรู้ว่าฉันยังไม่ตาย นายจะอาสามาจับตัวฉันไปหาท่านพ่อและทำลายเมืองที่ฉันอยู่เป็นการลงโทษ....”

เอนวี่ไม่แยแสที่ตนถูกล่อมาติดกับพร้อมพูดอย่างหยิ่งผยองว่า แมลงยังไงก็เป็นแมลงวันยังค่ำ จะหนึ่งตัวหรือสามตัวก็ไม่ต่างกัน แต่เอนวี่ก็ต้องประหลาดใจที่ตนถูกวิชาแปรธาตุเล่นงาน กำปั้นและอาวุธนับไม่ถ้วนผุดขึ้นมาจากพื้นดินทุกที่ที่ตนเหยียบ....

มาร์โกหลอกเอนวี่ว่านี่เป็น “พัฒนาการ” ของวิชาแปรธาตุ ตนสร้างเหมืองวงแหวนเวทย์ขึ้นเพื่อจัดการเอนวี่โดยเฉพาะ

“วงแหวนเวทย์ที่นี่จะมีผลกับโฮมุนคูลัสเท่านั้น....วงแหวนพวกนี้ซ่อนอยู่ใต้หิมะ นายไม่มีทางรู้เลยว่าจะถูกเล่นงานที่ไหน เมื่อไร....ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้างที่ถูกคนที่นายมองว่าเป็นเบี้ยไร้ค่าอย่างพวกเราเล่นงาน...” มาร์โกเยาะเย้ยเอนวี่

แท้จริงแล้วคนที่เล่นงานเอนวี่คือ เหม่ย เด็กสาวใช้วิชาเหลียนตันแปรธาตุจากระยะไกลตามที่ตกลงกับมาร์โกไว้แต่ต้น โชคดีที่วงแหวนเวทย์ถูกปกคลุมด้วยหิมะที่ตกลงมาอย่างหนัก เอนวี่จึงไม่รู้ว่ากำลังถูกหลอก...

เมื่อถูกมาร์โกเยาะเย้ยและทำเหมือนตนเป็นตัวตลก เอนวี่ก็โกรธจัดที่ถูกพวกที่ตนมองว่าเป็นมดปลวกไร้ค่าเล่นงาน เอนวี่จึงกลายร่างอีกครั้ง เผยให้เห็นร่างที่แท้จริงของโฮมุนคูลัสที่เป็นสัตว์ประหลาดตัวมหึมา

เกียโซ (คิเมร่าอีกตน) คอยคุ้มกันมาร์โก โดยมีซันปาโน่กับสการ์พยายามต่อสู้กับเอนวี่อย่างสุดกำลัง แต่สุดท้ายเอนวี่ก็หาโอกาสใช้ลิ้นขนาดยักษ์ตวัดจับมาร์โกไว้ได้

“อย่าขยับ ไม่งั้นฉันจะบี้หมอนี่ทิ้ง...” เอนวี่ขู่พวกสการ์

“...ฉันไม่ได้บอกหรอกเหรอ..คุณหมอ....ว่าถ้ามีอะไรตุกติกฉันจะทำลายหมู่บ้านของแกทิ้งซะ...”

ลิ้นที่พันธนาการมาร์โกอยู่รัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ จนซี่โครงหัก แต่มาร์โกก็ยังพยายามดิ้นรนโดยบอกเอนวี่ว่าตนจะไม่ยอมให้เอนวี่ทำอย่างที่ขู่แน่ ๆ

“....ฉันสร้างศิลานักปราชญ์ขึ้นเพียงเพราะได้รับคำสั่งจากเบื้องบน....ฉันถูกพวกนายข่มขู่มาตลอด...ชีวิตที่ผ่านมาเต็มไปด้วยความคร่ำครวญ...ฉันได้แต่โกรธตัวเองที่ไม่จัดการกับเรื่องที่เกิดขึ้น....”

เอนวี่เริ่มรำคาญจึงบอกมาร์โกว่าตนจะทำลายสลัมชาวอิชวาลแห่งนี้เสียเพื่อให้มาร์โกหยุดพูดอะไรไร้สาระ

“...แต่แค่ทำลายเฉย ๆ ก็ไม่สนุก จะพาพวกผู้หญิงกับเด็ก ๆ ที่แข็งแรงกลับไปเป็นวัตถุดิบของหินนักปราชญ์ที่เซ็นทรัลดีมั๊ยน้า...”

มาร์โกแปลกใจที่กองทัพยังคงสร้างศิลานักปราชญ์ในห้องทดลองในเซ็นทรัล จึงถามเรื่องนี้กับเอนวี่พร้อมทั้งขอให้ปล่อยลูกน้องที่เป็นนักวิจัยของตนไปเสีย แต่เอนวี่กลับเยาะเย้ยว่า

“เ-ป็-น-ไ-ป-ไ-ม่-ไ-ด้-ห-ร-อ-ก ก็พวกนั้นถูกเปลี่ยนเป็นศิลานักปราชญ์หมดแล้วนี่นา...”

ความจริงอันโหดร้ายที่มาร์โกได้รับรู้ทำให้ความเศร้าและความโกรธที่เก็บอยู่ในใจมาตลอดระเบิดออกมา

“...ถูกแล้ว...ฉันสร้างศิลานักปราชญ์ขึ้นโดยสังเวยชีวิตคนมากมาย....ฉันรู้วิธีสร้างศิลานักปราชญ์ดีกว่าใคร ๆ ในประเทศนี้....การที่รู้วิธีสร้างศิลา....ก็หมายความว่า....

....ฉันรู้วิธีทำลายมันเช่นกัน!!!”

มาร์โกตะโกนลั่นทั้งน้ำตาพร้อมกับถอดถุงมืออก เผยให้เห็นวงแหวนเวทย์ที่สักอยู่บนฝ่ามือ พร้อมกับแปรธาตุทำลายหินนักปราช์ที่อยู่ในตัวเอนวี่ ปฏิกิริยาจากการแปรธาตุที่รุนแรงทำให้มาร์โกกระเด็นออกมา....

เมื่อหินนักปราชญ์ถูกทำลาย ร่างของเอนวี่ก็ค่อย ๆ แหลกสลาย เอนวี่ครวญครางด้วยความเจ็บปวดทรมาน พร้อมทั้งด่าทอพวกมาร์โก

“ไม่....สิ่งนี้ไม่ควรเกิดขึ้น...กับเอนวี่คนนี้....ไม่....สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำกว่าอย่างพวกแกไม่น่าจะทำอย่างนี้กับฉันได้...ไม่....ไม่นะ...แม้แต่คิเมร่ายัง....ไม่...อย่ามาดูถูก..ฉัน....ไม่...อย่าดูถูกฉัน...มนุษย์...พวกมดปลวก...ไร้ค่า...”

เมื่อร่างสัตว์ประหลาดสลายไป ร่างมนุษย์ของเอนวี่ก็ปรากฏขึ้น ร่างนั้นค่อย ๆ สลาย จนในที่สุดก็เผยให้เห็นร่างต้นของเอนวี่....ร่างของเอนวี่ที่เหลือเพียงชีวิตเดียวเท่านั้น

สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าพวกมาร์โกคือสิ่งมีชีวิตที่เหมือนตัวอ่อนที่ร้องไห้อย่างหมดทางสู้

“นี่พวกเราถูกสิ่งมีชีวิตต่ำต้อยขนาดนี้ปั่นหัวมาตลอดเลยหรือ...”

สการ์พูดขึ้นพร้อมหยิบเอนวี่ขึ้นมาอย่างสมเพช

“อย่ามอง...อย่ามองฉัน....อย่ามอง....พวกแก...พวกมดปลวก...” เอนวี่ยังคงพูดจาดูถูกพวกมาร์โก